درسوگ رفیق شهین زمانی
وبه امیدتسلی خاطری برای رفیق هدایت
اتفاق
اگرشاعربودم-
برایت
برای اَنهاکه زندگی راگم میکنند-
شعری می سرودم.
کلام ازبیان این اتفاق عاجزاست.
شما-
شماها-
که زندگی رابرای انسانهامیخواستید-
چرازندگی راخودنخواستید؟
شماکه این زندگی راگم وگورکردید
چگونه زندگی خودراگم کردید؟
چرازندگی راگم کردید؟
بهروزشادیمقدم 2009.27.10
رفیق بهروز گرامی
از خواندن خبرحادثۀ تاثراورمرگ رفیق شهین زمانی بسیار متاثر شدم .این فاجعه برای خانوادۀ رفیق،رفقاودوستان او،ازدست دادنی عظیم، تلخ و جبران ناپذیرمیباشد.برای بازماندگان رفیق شهین ارزوی پایداری و مقاومت در مقابل این فاجعه بزرگ را دارم.
دوست گرامی بهتر است به جای سرودن شعر حداقل به علتهای این حادثه و مسببان این رخداد توجه شود .آیا از خود پرسیده اید اگر زنده یاد دارای بستری گرم خانوادگی بودو یا حداقال یار و یاوری که بتواند حداقل نیازهای وی را در آن غربت درک نمایدو به اومحبت واقعی (نه ظاهری)ارزانی دارداین پایان برای او رقم میخورد.آیا وقت آن نرسیده کمی به خود آییمو اینقدر خود ودیگران را گول نزنیم
دوست عزیز”صداقت”
نوشتۀ “اتفاق”بیان احساس واظهارتاسفی است درمورداین واقعه،جای پرداختن به”علتهای این حادثه ومسببان این رخداد”نیست ونبایدباشد.
نبایدهم دربرخوردبه این رویدادتاسف انگیزبه مسائل شخصی وخانوادگی انسانهاپرداخت.حتی اگرموضع درست ونیت خیری داشته باشیم.
اماقطعا”لازم است به علل وشرایطی که مسبب این حوادث اند،توجه کردودرباره اش نوشت.شماهم که”به خوداَمده اید”و”دیگران راگول نمیزنی”و اینقدر”صادق”ودلسوزهستی میتوانی اندرزهای خودتان راعملی کنی.
باسلامی گرم
نکته کوچکی درارتباط باشعرت که دریادبودشهین است دارم:
ابتداباید بگویم که شعرت هم رزمنده است و هم ازقلبی بزرگ باصمیمیتی فراوان نشانه دارد.اماناراحتی روحی رابعنوان دردی قابل علاج به رسمیت نمیشناسد.
شعر ازکسی که موفق شده جان خودش رابگیرد، شاکی است.
عزتت زیاد
رحمت مفاخری
رحمت عزیزباسلام
وتشکرازاظهارنظرت،این شعرقصدهیچگونه شکایتی ازاین انسانهادرنظرنداشته ونبایدداشته باشد،ولی ممکن است اینگونه نشان دهد.فقط درتاسف ازاین واقعه ها”چرا”یی رامطرح کرده است.باسپاس مجدد.بهروز